Οι κοινωνικές υπηρεσίες για τα θύματα του Ναζισμού υποστηρίζονται με χορηγία της Conference on Jewish Material Claims Against Germany.
Η Conference on Jewish Material Claims Against Germany παρείχε κονδύλια για το Πρόγραμμα Επείγουσας Βοήθειας για τα Θύματα των Ναζί κατ’ εντολήν του United States District Court που έχει την εποπτεία για τα ένδικα μέσα της υπόθεσης RE: Holocaust Victim Assets Litigation (Swiss Banks). 

 

On Line

Έχουμε 3334 επισκέπτες συνδεδεμένους

Log in



ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Β.Ι. ΕΛΙΕΖΕΡ ΣΤΟΝ Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 9.84 – 15.2.2017 PDF Εκτύπωση E-mail

Για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την πρόσφατη συνάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ και τα συμπεράσματά της σε σχέση με τις προοπτικές για την ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων, μίλησε ο δημοσιογράφος κ. Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ, σε συνέντευξή του στις 15.2.2017, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9.84», στην εκπομπή «Ω, τι κόσμος!» του Κώστα Ράπτη. Μεταξύ άλλων, ο Β.Ι. Ελιέζερ σχολίασε τις τάσεις της Ισραηλινής κοινωνίας προς συντηρητικότερες θέσεις ως συνέπεια της τρομοκρατίας, τονίζοντας παράλληλα τη γερά θεμελιωμένη λειτουργία της δικαιοσύνης και του κράτους Δικαίου, που στο Ισραήλ «δεν παρασύρεται από κραυγές φανατικών». Ακούστε την εκπομπή εδώ (συνέντευξη Β.Ι. Ελιέζερ από λεπτό 31,34 έως 43,10’).

 
Η ΑΠΟΦΑΣΗ 2334/23.12.16 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΗΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Του Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ*

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12.1.2017: Η απόφαση, που από πολλούς ερμηνεύθηκε απλά ως μια καταδίκη του Ισραήλ για τους οικισμούς στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και στην Ιερουσαλήμ, υπονομεύει όλα τα υπάρχοντα σχέδια ειρήνευσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Γιατί; Γιατί στην ουσία υπονομεύεται η απόφαση 242/11.1967 του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, που όριζε με σαφήνεια το δικαίωμα όλων των κρατών να ζουν ειρηνικά «σε ασφαλή και αναγνωρισμένα σύνορα» και καλούσε το Ισραήλ να υποχωρήσει «από κατεχόμενα εδάφη». Στην απόφαση 242, δεν υπάρχει η διατύπωση «από όλα τα κατεχόμενα» ούτε «από τα κατεχόμενα εδάφη», που κατέλαβε το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών, τον Ιούνιο του 1967. Η διεθνής κοινότητα είχε από τότε αναγνωρίσει την ανάγκη «των ασφαλών και αναγνωρισμένων συνόρων του Ισραήλ», που είχε υποστεί την επίθεση 4 αραβικών στρατών και για το λόγο αυτό δεν επέβαλλε την ολική αποχώρησή του στις γραμμές προ της 5ης Ιουνίου 1967. Το κατάλαβε ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ, και με βάση αυτή την απόφαση υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπέγκιν, το κατάλαβε ο Βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν και υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης με τον Ιτσχάκ Ράμπιν, το κατάλαβε ο Γιάσερ Αραφάτ και υπέγραψε τις συμφωνίες του Οσλο οι οποίες προβλέπουν την ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στη Δυτική όχθη δίπλα στο κράτος του Ισραήλ με ασφαλή σύνορα.

Περισσότερα...
 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΣΤΗ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΝΤΕΡΟΤ, ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2016 PDF Εκτύπωση E-mail

Οδοιπορικό του Βίκτωρα Ισαάκ Ελιέζερ στο Ισραήλ, τον  Δεκέμβριο 2016 με αφορμή τη συμμετοχή του στο Jewish Media Summit. Το άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην Huffington Post (10.1.2017) και αναδημοσιεύεται παρακάτω, προσεγγίζει πολύπλευρα και σε βάθος πολιτικά ζητήματα και την ιστορία τους, τη σύγχρονη ισραηλινή κοινωνία, και αναλύει τις «μεγάλες αντιθέσεις, αλλά και τις μεγάλες προκλήσεις που σε συνδυασμό με μια ιστορία αγγίζει τις ευαισθησίες των δύο τρίτων της οικουμένης», όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει στον πρόλογό του ο Β.Ι.Ελιέζερ.

Όσες φορές επισκέπτεται κανείς το Ισραήλ, επιστρέφει πάντα με τα ίδια ερωτηματικά! Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν στην ίδια κοινωνία άνθρωποι με τόσο βαθιές πολιτισμικές, θρησκευτικές, κοινωνικές και πολιτικές διαφορές και να δημιουργούν ταυτόχρονα ένα κράτος, το οποίο με απλά λόγια αναπτύσσεται οικονομικά, παρά τις τεράστιες δαπάνες για την αμυντική θωράκιση της χώρας. Οι επενδύσεις στην έρευνα και την υψηλή τεχνολογία δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, στη βιομηχανία, στην υγεία και στην πράσινη ανάπτυξη.

Μήπως ο πόλεμος τελείωσε; Μήπως το Ισραήλ δεν κινδυνεύει πλέον; Μήπως η τρομοκρατία έπαψε να απειλεί τους Ισραηλινούς; Ή μήπως Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι αποφάσισαν ξάφνου ότι το μίσος δεν ωφελεί κανέναν; Μήπως οι Ορθόδοξοι Χαριντίμ Εβραίοι συνθηκολόγησαν με τους κοσμικούς; Δυστυχώς οι απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι αρνητικές.
Το Ισραήλ συνεχίζει να είναι το κράτος των μεγάλων αντιθέσεων αλλά και των μεγάλων προκλήσεων που σε συνδυασμό με μια ιστορία που αγγίζει τις ευαισθησίες των δύο τρίτων της οικουμένης, είναι στο κέντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός του δεν αποτελεί παρά το 0,12% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Πώς όμως αντιμετωπίζονται αυτά τα προβλήματα; Υπάρχει άραγε μια ενιαία απάντηση, ή έστω έχει διαμορφωθεί κάποιο κοινωνικό ή πολιτικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να θεμελιωθεί η επίλυση τους;

Περισσότερα...
 
100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΜΠΑΛΦΟΥΡ – Οι 67 λέξεις που οδήγησαν στην ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ PDF Εκτύπωση E-mail

Με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη Διακήρυξη ΜΠΑΛΦΟΥΡ (1917 – 2017) εβραϊκοί οργανισμοί της Βρετανίας εγκαινίασαν τον θεματικό ιστότοπο «BALFOUR 100».

Πρόκειται για μία από τις πρωτοβουλίες ενός γενικότερου πλαισίου δραστηριοτήτων που θα προβάλλουν την ιστορική σημασία και την επίδραση της Διακήρυξης του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών Λόρδου Μπάλφουρ στη δημιουργία του Κράτους του Ισραήλ.

Περιηγηθείτε εδώ στο Balfour 100.

 
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ WJC ΣΤΗΝ DIE ZEIT ΓΙΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ UNESCO ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ PDF Εκτύπωση E-mail

Το παρακάτω άρθρο του προέδρου του Παγκοσμίου Εβραϊκού Συνεδρίου (WJC) κ. Ronald S. Lauder, με τίτλο «Μία Προσβολή», δημοσιεύθηκε στη γερμανική εφημερίδα "Die Zeit" (20.10.2016):

Τα Ηνωμένα Έθνη δεν μπορούν να σβήσουν την εβραϊκή ιστορία.

Την προηγούμενη εβδομάδα η ΟΥΝΕΣΚΟ, το Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Όργανο του ΟΗΕ του οποίου ο σκοπός είναι να προστατεύει την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, προσπάθησε να κάνει ακριβώς αυτό.

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο της ΟΥΝΕΣΚΟ υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο αγνοείται πλήρως η σύνδεση του Ιουδαϊσμού με το ιερότερο μνημείο του, το Δυτικό Τείχος ή Τείχος των Δακρύων. Αναφέρεται (στην απόφαση) ως «Τζαμί Αλ-Ακσά / Αλ-Χαράμ Αλ-Σαρίφ και τα περίχωρά του».

Η πλατεία μπροστά από το Δυτικό Τείχος, όπου χιλιάδες Εβραίοι προσεύχονται καθημερινά, αναφέρεται ως «Πλατεία Αλ-Μπουράκ». Το ψήφισμα κατηγορεί επίσης το Ισραήλ, το οποίο αναφέρεται ως «δύναμη κατοχής», για έναν αριθμό υποτιθέμενων «επιθέσεων» στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, αλλά και σε άλλους Ισλαμικούς τόπους λατρείας.

Για τον εβραϊκό λαό, το Δυτικό Τείχος είναι ένας ιερός χώρος στο χώμα του οποίου είναι σπαρμένες η μνήμη, η παράδοση και η πίστη. Τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν ο Βασιλιάς Δαυίδ που όρισε την Ιερουσαλήμ ως πρώτη πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού.                 

Με άλλα λόγια το Δυτικό Τείχος ήταν ήδη ο ιερότερος χώρος για τον Ιουδαϊσμό αρκετά χρόνια πριν την ίδρυση του Χριστιανισμού ή του Ισλαμισμού. Η άρνηση του δεσμού του Εβραϊσμού με τον συγκεκριμένο χώρο μπορεί συνεπώς να παρομοιαστεί με την άρνηση του Ολοκαυτώματος. Αυτή είναι μια αντισημιτική πράξη.

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 Επόμενο > Τέλος >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Copyright ΚΙΣ © 2009  - Powered by Netmasters O.E. Designed by David Floroae